vignetmiddel

"Heel de Mens"
Praktijk voor psychosociaal therapie



© "Heel de Mens " - Webdesign - Art-Alternatives

roos
Home ADHD Publicaties Een relatie met een Asperger Contact
asperger

kik HIER voor filmpje over Asperger

Kinderen met Asperger  

Mensen met het syndroom van Asperger zijn normaal tot buitengewoon hoog intelligent.
Vaak zijn ze uitermate charismatisch. Ze kennen het begrip dubbele bodem niet en zijn daardoor meestal volstrekt eerlijk en onbevangen. Ons normale dagelijkse contact met elkaar heeft voor de Asperger iets onwezenlijks.
Het is alsof hij de mensen om zich heen een spel ziet spelen dat hij niet kent.
Een spel dat aan strikte, onuitgesproken regels is gebonden die hij niet kent.  Toch wordt er van hem verwacht dat hij aan dat spel meedoet.
Hij, zij, is immers intelligent en ziet er volstrekt normaal uit, dus waarom zou deze mens niet normaal aan ons sociale spel mee kunnen doen?
Omdat de Asperger vanaf zijn geboorte een sociaal gehandicapte is. Vergelijkbaar met een vanaf de geboorte visueel gehandicapte.

Een visueel gehandicapte heeft ogen, maar kan er weinig tot niets mee zien.
Een sociaal gehandicapte Asperger heeft een normale tot hoge intelligentie
maar kan er op sociaal vlak weinig tot niets mee doen.

Natuurlijk zijn er hulpmiddelen. Een visueel gehandicapte heeft hulpmiddelen die zijn gaan door de wereld vergemakkelijken.
De tastzin, de reuk en het gehoor zijn vaak extra scherp ontwikkeld en nemen veel gevoeliger waar dan bij de zienden het geval is.
Komt een blinde in een omgeving die hij niet kent, dan zal hij zich daar onveilig voelen en op de tast zijn weg zoeken.
Daarbij moet hij zeer alert zijn om geen brokken te maken.
Dat geeft stress en een blinde zal een dergelijke situatie dan ook niet graag dagelijks opzoeken.

De mens met Asperger heeft een zeer sterk ontwikkeld anticipatievermogen en een hoge gevoeligheid voor spanningen.
In een kortdurend kontakt kan hij gebruik maken van de aangeleerde sociale trucjes, maar bij een langer durend kontakt zal zijn arsenaal snel uitgeput zijn en valt hij door de mand. In een één op één situatie kan hij gebruik maken van zijn verbluffend vermogen tot anticiperen, maar in gezelschap wordt dat onmogelijk en valt hij terug in "onaangepast gedrag".
Ook voor de Asperger geldt dat een omgeving en /of mensen die hij niet kent onveilig voor hem zijn en een hoge dosis stress geven en als het aan de Asperger ligt, zal hij dergelijke situaties het liefste mijden.
Spanningen worden feilloos aangevoeld, alleen hoe men er op moet reageren is niet bekend.

Een voorbeeld: u schrikt ergens van en reageert primair met geluid en gebaar.
Een Asperger schrikt ergens van en valt enkele seconden stil en reageert dan met een overdreven geluid en gebaar.
U reageert primair, de Asperger secundair, want hij moet eerst het "schrik geluiden en gebaren programma opzoeken".
Vreemd? Ja, voor ons wel, voor de Asperger zeer herkenbaar.
Alles wat wij op sociaal vlak van nature kennen en aanvoelen, moet de Asperger aanleren, zonder de achtergrond en samenhang te begrijpen. Noch het spel dat gespeeld wordt, noch de hieraan ten grondslag liggende regels zijn bekend.
Een heel onveilige en onzekere situatie die, zoals gezegd, tot veel stress leidt.

Stelt u zich voor, u bevindt zich op een planeet waar mensen een gedrag vertonen dat u niet begrijpt.
Toch moet u daar leven. U imiteert zo goed mogelijk het gedrag wat u ziet en past dat toe waar en wanneer u denkt dat dit nodig is,
maar omdat u niet begrijpt hoe en waarom men zich zo gedraagt, komt het vaak voor dat u het aangeleerde op het verkeerde moment toepast en "men" kijkt u dan bevreemd aan, of reageert zelfs heel afwijzend, boos of gefrustreerd op u.
Omdat u er net zo uitziet als de mensen in dat land, heeft men niet door dat u een "vreemdeling" bent.
Men verwacht van u dat u zich net zo gedraagt als zij.
Maar hoe u ook uw best doet, u begrijpt hun gedrag niet en doordat u er net altijd naast zit wordt u heel onzeker en gestresst.
U bent dan in dat land een Asperger.

Zoals een blinde nooit zal kunnen zien met zijn ogen, zal een Asperger onze sociale codes nooit begrijpen.
Het is geen kwestie van onwil, maar van onvermogen.
Beiden kunnen zich leren aanpassen aan onze leefomgeving, maar dit zal altijd een ten dele zijn.
Bij de Asperger zal sociaal contact nooit vanzelf gaan.
Het is altijd een programma dat aan-of uit staat. Asperger valt heel vaak niet op bij kortdurende kontakten. 
Zoals al aangegeven zijn ze een kei in het anticiperen. Men is door schade en schande wijs geworden, heeft al heel veel sociaal gedrag aangeleerd en dat wordt bijzonder vakkundig toegepast.
Pas bij langduriger kontakt en zeker bij samenleven, gaat het opvallen dat het gedrag wat wonderlijk is.
Zo zal een Asperger die geleerd heeft om iemand bij een begroeting een hand te geven, dit altijd doen.
Dan weet je immers zeker dat je het goed doet? Nee dus. 
Wij maken onderscheid tussen een begroeting van een bekende en een vriend. 
De ene keer geef je een hand, de andere keer een zoen, of een mep op iemands schouder en soms zeg je gewoon alleen maar hallo.
Dat hangt af van de situatie en de persoon die je begroet. Voor een Asperger is zoiets een mijnenveld.
Is een zakenrelatie die je regelmatig ziet een vriend of vriendin die je een zoen geeft, of geef je die een hand?
Als je iemand dagelijks ziet zeg je dan alleen maar hallo of geef je een hand? Wat zijn de regels hiervoor?
Wij kunnen ons dat moeilijk voorstellen, maar voor een Asperger zijn dit echt grote vraagstukken waar ze zich heel erg onzeker over kunnen voelen en die ontmoetingen nu niet bepaald tot een ontspannende aangelegenheid maken.

Hetzelfde geldt voor het aangaan en gaande houden van een gesprek. Wanneer zeg je wat.
Spreek je om de beurt, houd je een monoloog en wanneer is de ander dan aan de beurt?
Vertel je iemand iets, dus deel je iets mee, of deel je iets met de ander en hoe moet dat dan?
Asperger kinderen moeten dit allemaal aanleren om later, als ze volwassen zijn, met minder moeite in de sociale maatschappij mee te kunnen draaien.  Omdat het allemaal aangeleerd is, zijn Aspergers vaak heel onzeker, bang om fouten te maken.
Daardoor reageren ze vaak met overcompenseren en nadrukkelijk aanwezig zijn.
Zo van, maak maar veel lawaai, dan let men niet op wat ik zeg.
Sommigen hangen de clown uit om hun onzekerheid te bedekken, ze vergroten hun sociale handicap als het ware uit en worden een karikatuur van zichzelf. Dit leidt tot heel veel ongezien en onbegrepen verdriet en frustratie. 
Altijd op je hoede zijn, "wat verwacht men van mij, doe ik het wel goed?"
Zo ontzettend je best doen en toch steeds te horen krijgen dat het niet goed genoeg is.
Maar niet begrijpen wat anderen dan wèl van je verwachten. Heel veel missen van wat er om je heen gebeurt en daar dan op worden aangesproken en soms zelfs worden aangevallen.
Heel gevoelig zijn en toch voor ongevoelig en bot worden uitgemaakt door de mensen om je heen.
Voor dom worden uitgemaakt omdat je grapjes niet begrijpt, of nog erger, door je onbevangenheid hierin, zelf het mikpunt van "grappen" te worden.  Heel veel behoefte hebben aan een relatie, maar te horen krijgen dat je geen gevoelens toont, behalve dan op fysiek gebied.
"Is er dan nog meer?" vroeg een Asperger mij eens heel verbaasd. 
En steeds maar codes aanleren die je eigenlijk niet begrijpt en dan steeds maar weer dat gevoel van onmacht:
Ik doe het ook nooit goed…….!”

Asperger vormt vaak een groot onbegrepen verdriet voor alle betrokkenen.

met vriendelijke groet,

portretje

Copyright: Willy Bosga
Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd

zonder toestemming van de schrijfster bij wie het copyright ligt.